Heyla!

Voor jullie de verkeerde indruk zouden krijgen, ik ben hier eigenlijk om te werken. Deze week heb ik voor het eerst les moeten geven in de school in Loja, het valt echt goed mee en de leerlingen, hoofdzakelijk volwassenen, zijn heel gemotiveerd. Cloé en ik maken samen de voorbereidingen: we geven dezelfde oefeningen. De klassen worden dan telkens gesplitst (de ene week met mij en de andere week met Cloé).
Ik moet eigenlijk toegeven dat ik hier in een luxesituatie zit: als ik alleen ben met Cloé praten we Frans, en als ik fouten maak verbetert ze me. De overige tijd praat ik Spaans. Zowel mijn Spaans als Frans gaan er dus op vooruit. Ik geef iedere woensdag- en donderdagmorgen Franse les aan Luis en Damiana (we beginnen van nul en das ook leuk!). De woensdagmorgen komt Luis dan om met mij Spaans te spreken en mij te verbeteren. We spreken over bepaalde thema’s en zo leer ik meer woordenschat.

Vrijdagavond ben ik weer tapas gaan eten en daarna salsa gaan dansen in onze lievelingssalsaclub (de Salsero).
Zaterdag heb ik mijn tweede oefenmatch gespeeld met I.E.S. Padre Suarez. Aangezien het regende en we geen zaal hebben om binnen te spelen (we trainen altijd buiten en de matchen zijn ook buiten) werd de match eerst geannuleerd. Tot ik een uur later telefoon kreeg dat hij toch doorging, op een ander veld, maar ook buiten. De grond was superglad door de nattigheid en het was dus redelijk gevaarlijk. We hebben weer verloren, maar onterecht. Ik heb nog nooit zo’n vuile (figuurlijk) ploeg gezien. Ze stonden ons constant uit te schelden. Ook mijn verdedigster schold me constant uit, niet normaal, en dat voor een ‘vriendenwedstrijd’, amai! Ik trek me daar niks van aan, maar de sfeer werd toch grimmig. Er werden ook verschillende technische fouten gefloten.
Zaterdagavond zijn we eerst met z’n alles tapas gaan eten (we waren met zo’n 15 personen: het wordt onmogelijk om nog te verduidelijken met wie ik allemaal wegga. Je spreekt hier af met een paar mensen die op hun beurt andere mensen meebrengen, die op hun beurt weer mensen meebrengen,… Soms splits de groep zich...alles is hier onvoorspelbaar, maar das leuk). Daarna zijn we gaan dansen naar een gewonen bar, om uiteindelijk, hoe raden jullie het, weer in de Salsero te belanden.
Minpunt van de nacht: Cloé en ik waren met de auto en blijkbaar stonden we op een verboden plaats (hoewel het nergens stond aangeduid en er nog veel auto’s stonden). Toen we terugkeerden stond hij er niet meer: weggesleept. Vandaag heeft ze hem al kunnen terughalen, de takelkosten delen we (waarop mijn moeder reageerde: “tgaja, dan zal je maar wat minder tapas moeten gaan eten”, gevolgd door algemeen gelach van mijn andere familieleden die allemaal stonden mee te luisteren toen ik met hen via skype aan het babbelen was.
Hopelijk heb ik volgende week eindelijk internet, nu ga ik altijd naar Cloé: we zitten op het netwerk van één van haar buren, haha…

Bedankt voor de lieve berichtjes! Volgende week vrijdag komen mijn ouders en Astrid voor een weekje op bezoek (tijdens de herfstvakantie, dat kennen ze hier niet). Ik verlang al…

Bye bye