Voilà, hier de langvewachte foto van mijn basketteam. Vlnr onderste rij: Sara (de trainster), Zaïda, Carmen, ik, María en Laura. Bovenste rij vlnr: Laura, Ana, Rocío, Ana, Itchi en Jimena.

Deze foto is vanmorgen genomen, na de match, die we verloren hebben (40-28). Wat een luxe dat we eens in een zaal konden spelen met leren ballen, ... We hebben verloren, maar eigenlijk hebben we toch gewonnen omdat de andere ploeg eigenlijk ook op een hoger niveau speelt en deze matchen slechts als oefenwedstrijden aanziet. Veel kan ik eigenlijk niet over de match kwijt, hun press werd ons fataal... de bal geraakte maar met moeite tot aan de overkant. Op het einde had ik vijf fouten. Ik amuseer me wel in de ploeg, maar het blijft moeilijk om me te integreren. Zowiezo valt er extra-sportief niets te beleven. Iedereen komt naar de training of match en daarna gaat iedereen meteen naar huis, om te douchen. Kleedkamer- of barmomenten zijn er dus niet en zeker geen etentjes (hopelijk heeft het jullie(=DBW) gesmaakt in Koksijde gisteren)!!!! Het is ook moeilijk om hen te verstaan als ze onder elkaar praten, het zijn allemaal Spaanse van hier in de streek en ze praten ongelofelijk rap en slikken veel lettergrepen in, wat een kenmerk is van het Andalusisch Spaans. Flauwe mopjes maken tijdens de training gaat hier dus niet... Kzal mijn schade moeten inhalen tijdens de paar trainingen die ik in de kerstvakantie zal kunnen volgen :-)

Spanje is een naast een voetbal ook een echt basketland. Iedere week zijn er verschillende wedstrijden te zien op tv. Hun liga (ACB) is echt sterk, één van de strekste van Europa, en volgens de Spanjaarden met zekerheid de sterkste. Ik zie iedere week minstens één basketwedstrijd op tv. Deze week heb ik er wel 3 gezien! Mijn lievelingsclub hier is Real Madrid, ik heb al verschillende wedrstijden van hen op tv gezien en Felipe Reyes is mijn favoriete speler. Er speelt trouwens een Belg bij Madrid: Axel Hervelle en hij doet dat goed! Hij mag allsinds veel spelen. Mijn kotgenoten kijken vaak mee en dat zorgt voor grappig commentaar (ze supporteren dan expres voor de andere ploeg, of als Hervelle of Reyes iets verkeerds doen, wees dan maar zeker dat ze er iets op zeggen... :-)
Foto van Axel Hervelle

Oja, ik kom trouwens de 20e december terug en ik vertrek terug de 6e januari.

Jinse, een Vlaamse, heeft me net uitgenodigd om zelfgemaakte chocomousse bij haar te gaan eten vanavond...mmm...

Vele groetjes aan allen!!

Gisteren was het 33 jaar geleden dat Franco is gestorven. Toen ik ’s avonds door het centrum wandelde kwam ik volledig in beschermingspakken en wapens uitgeruste politieagenten tegen die blijkbaar een groep aan het achtervolgen waren. Er waren ook sirenes hoorbaar en van anderen hoorde ik dat er ook brandweermannen waren en een grote groep ordetroepen. Blijkbaar was er een demonstratie van fascisten die Franco herdachten. Ik ben ze niet tegengekomen, maar ik kon wel zien waar ze gepasseerd waren (door vernielingen). Amy, een Amerikaanse, heeft ze wel tegengekomen en ze hadden allemaal doeken over hun hoofd en mond, zodat enkel hun ogen zichtbaar waren. Ik kan niet met zekerheid zeggen of er een antifascistische tegenbetoging was, wel waren er spandoeken opgehangen met de tekst “Carlos, nunca te olvidaremos”(Carlos, we zullen je nooit vergeten), “Carlos vive” (Carlos leeft), een slogan die ik al tijdens mijn verblijf hier op verschillende gebouwen had zien staan in graffiti, maar waarvan ik de betekenis niet kende. Het werd me gisteren pas duidelijk dat Carlos een 16-jarige antifascistische activist was die vorig jaar, op 11 november gedood geweest is door een fascist, tijdens een tegenbetoging van de antifascisten. Hij stierf opkomend voor zijn idealen en vandaag is hij het boegbeeld van het antifascisme en antiracisme in Spanje.
Dit gewoon even om te zeggen wat er momenteel gaande was in Spanje... Groetjes!

Helaaaa lezers!

Woensdag ben ik voor het eerst naar dé discotheek van Granada geweest (De Mae West). De discotheek is gelegen in een winkelcentrum en het interieur is echt supermooi: je bent precies in een supergrote saloon, alles is in hout bekleed en overal hangen er foto’s van deze actrice Mae West) en van oude films. Aan het decor is zeker veel geld gespendeerd, je kan er zelfs loges huren,… . De woensdag is de inkom gratis (in het weekend 10 euro) en er was een concert met rockklassiekers. Diegene die afkomen naar Granada neem ik zeker mee hiernaartoe, het is echt de moeite!

Wat de basket betreft… we hebben zaterdag onze eerste officiële match gespeeld…en gewonnen (45-35)! De match was echt leuk en ik heb veel mogen spelen. Het is zalig om hier zo groot te zijn: rebounds nemen is redelijk gemakkelijk. Soms kon ik 3x na elkaar mijn eigen rebound nemen totdat ik kon scoren, wat in België toch niet het geval is… . Ik heb bijgevolg dan ook toch meer dan één derde van de punten gemaakt. Trainen doe ik altijd met training aan, maar matchen zijn in onze tenue (fel oranje), dus heb ik me, zoals velen hier, kniehoge basketkousen gekocht, stoer hoor! Ik zal maken dat er één van de volgende matchen eens een ploegfoto genomen wordt, dan kunnen jullie mijn ploeg eens zien. Het is redelijk frisjes om te machten buiten en dat heeft zijn neveneffecten: je zweet, koelt af, zweet weer, koelt weer af,… en dan na de match nog naar huis gaan…om dan eindelijk te kunnen douchen. Ademhalen is ook soms lastig en pijnlijk door de koude, vooral als je ver moet gaan in je fysieke inspanning en dan ook dieper ademhaalt.

Zaterdagavond heeft Cloé een diner ingericht voor onze vriendengroep. Ze heeft kip met citroensaus en rijst gemaakt, en als dessert een overheerlijke tiramisu. Na het diner heeft Patricia, een Paraguyaanse, ons ingewijd in de wondere wereld van de Maté. Het klaarmaken en serveren ervan is onderheven aan een heuse cerenomie. Maté is een soort thee en smaakt heel bitter. Alejandra, een Guatemalteekse, zal volgend weekend het een diner klaarmaken. Ik kijk er al naar uit!

Op verzoek van Gudrun, een beetje info over het skigebied van de Sierra Nevada. Alle info is te vinden op de volgende site: http://www.cetursa.es/ (wel in het Spaans). Wat ik nog gevonden heb :
Sierra Nevada is het skigebied met de meeste zonuren van Europa! Het is een uitermate geschikt skigebied voor zowel beginnende als gevorderde skiers. Vanuit Sierra Nevada heeft u bij mooi weer vanaf de Veleta (op ca. 3300 m. hoogte) een magnifique uitzicht over de Middelandse Zee en Afrika! Sierra Nevada beschikt ook over sneeuwkanonnen die ervoor zorgen dat u hier nog tot laat in het seizoen kunt skien. Er heerst een goede sfeer in dit skigebied. Deze sfeer wordt mede verkregen door een echte apres-ski met (tapas) bars, restaurants en discotheken. Ook kunt u enkele keren per week 's avonds skien op de verlichte piste El Rio. U kunt ook een dagje in Granada gaan winkelen of sightseeing, op slechts een half uur van het skigebied. Naast skien en snowboarden kunt u ook deelnemen aan sneeuwscooter- en hondensleetochten.

Saluutjes!!

enkele foto's van afgelopen weekend

Zicht op de besneeuwde bergtoppen van de Sierra Nevada.



















Zaterdag hadden we met de Belgen die in en rond Granada werken afgesproken. We zijn eerst met een paar Chinees gaan eten, daarna naar de teterías geweest om vervolgens een koffie te gaan drinken. 's Avonds zijn we dan met z'n allen, en in het gezelschap van een paar Amerikanen uitgegaan. Hier zijn we in de chupitería (shotjes aan 1 euro)



















Voor we uitgingen zijn we, zoals altijd, eerst tapas gaan eten...



















Vrijdag hadden we een bbq...
Groepsfoto van alle leerkrachten in de talenschool waar ik werk. Naast mij zie je vlnr Carolyne en Cloé, de andere 2 taalassistenten. De leerkrachten waarmee Cloé en ik werken zijn de 3e (Sophie) en 5e (Ana) van links te beginnen.





















Vlnr: Inma, Jose, Ana en Jorge. Zoals je ziet zijn de enkele leerkrachten die de school telt redelijk jong, wat zorgt voor een heel open en zotte sfeer, ook in school. Na het eten hebben we de hele avond gezelschapsspelen zitten spelen en daarna zijn Sophie, Inma, Cloé en ik nog uitggeweest...

Emilio, het manusje-van-alles in de school. De bbq was bij hem thuis... als versnapering na het dessert heeft hij gepofte kastanjes klaargemaakt. Lekker...

Hola!!

De temperaturen zijn hier in minder dan een week gezakt van rond de 25°C naar een gemiddelde van 10°C. Het is hier echt koud geworden, ik draag al constant mijn winterjas. Een tussenseizoen kennen ze hier blijkbaar niet. De heersende temperatuur is echter slechts een voorsmaakje van wat het hier in de winter zal zijn: IJSKOUD (en dwz minstens even koud of kouder dan in België). Granada is, jammergenoeg, gekend voor zijn strenge winters: het ligt vlak naast de Sierra Nevada, waar we met een hoop van plan zijn om na Nieuwjaar te gaan skiën.Vanuit Granada zie ik nu al dagelijks de prachtige besneeuwde bergtoppen.
Vanmorgen zijn Cloé en ik naar de plaatselijke Alcampo (Auchan) geweest en ik heb er een donsdeken gekocht. Ik kwam ’s nachts constant wakker van de koude (al slaap ik met een slaapzak en deken). Het appartementsblok waarin ik woon dateert vanuit het Franco-regime en heeft geen centrale verwarming. We beschikken slechts over een paar kleine radiators op wieltjes om het hier een beetje op te warmen. De appartementen zijn hier in het algemeen zo. Alsook het systeem voor warm water: eerst de gasfles aanleggen, dan de boiler in werking zetten… En dan moet je, net als mij, pech hebben dat terwijl je een douche neemt de gasfles op is zodat er geen warm, maar ijskoud water uit de sproeier komt….brrrrr!
Genoeg over het weer, iedereen spreekt er hier al constant over (Qué frío!!).

Ik heb jullie nog niet verteld over het hondenfenomeen in de stad. Hoewel iedereen hier op appartement leeft, blijkt toch wel een groot deel van de bevolking een hond te hebben. En honden hebben hier blijkbaar alle rechten! Ze mogen hun behoefte doen waar ze willen…niemand die ernaar kraait. Pas dus op waar je je voeten zet hier (mijn ouders en Astrid kunnen het bevestigen)!! Vooral in mijn buurt heb ik de grond al goed bestudeerd!

Gisterenavond ben ik aangevallen door een hond. Ik was gewoon alleen aan het wandelen toen er plots een hond afgesneld kwam, eerst dacht ik dat hij me ging passeren, maar hij kwam in mijn richting en sprong plots op mij en hij grauwde en blafte en probeerde mij te bijten (en het was geen klein keffertje!). Mijn hart stond even stil! Ik kon geen kik uitbrengen. Gelukkig liet de hond het bij één poging. En wat nog het ergste was, zijn baasje riep gewoon zijn hond, en passeerde mij, maar je moet niet denken dat hij de hond een standje gaf of vroeg hoe het met me ging…nee hij passeerde me gewoon al negerend. Wat een lef! Met de tranen in mijn ogen en mijn hart die aan 100 per uur sloeg vervolgde ik mijn weg. Het heeft me toch een paar wijntjes gekost vooraleer de zenuwen helemaal verdwenen waren.

Voor de rest stel ik het hier nog altijd goed hoor, ik vertrek nu naar een BBQ ingericht door één van de medewerkers in school!

Hasta la próxima, Sarah

Hoihoi

Sinds deze week heb ik eindelijk internet op kot: zalig!

De voorbije weken zijn druk geweest: moeke, vake en Astrid zijn hier een hele week geweest (vd 24e tot de 1e).
We hebben veel bezocht: zondag zijn we naar Málaga geweest. Het was er maar liefst nog 30 graden: zalig. Het was de moeite om eens te bezoeken, maar veel historische gebouwen, buiten een Moors kasteel en een Romeins theater vallen er niet te zien (het is niets in vergelijking met Granada of Córdoba).
Wat is de wereld toch klein!!!!!!!!! Ik was met verstomming geslagen toen ik plots Anna tegenkwam bij het buitengaan van het paleis (een Italiaanse waarmee Gudrun, Elise en ik 2 jaar na elkaar zijn uitgeweest en Spaanse les hebben gevolgd in Salamanca, een aantal jaar geleden: wat een tijd hebben we daar samen beleefd). Ongelooflijk dat we elkaar daar zo toevallig opnieuw ontmoeten! Ze is op rondreis in Andalusië met een vriendin en ze komt binnenkort voor een paar dagen naar Granada, ik heb haar mijn nr. gegeven en ze ging zeker iets laten weten als ze hier toekomt.
Woensdag zijn we voor een dagje naar Córdoba geweest. Een prachtige, gezellige stad. We hebben de wereldberoemde Mezquita bezocht, gebouwd door de Moren, echt de moeite!
Hoe mooi Córdoba ook mag zijn, Granada blijft mijn en ook mijn ouders en Astrid’s favoriet! Hier vind je een echte mix van alles. Het is ook een echte studentenstad die overdag en ’s nachts leeft.

in Málaga!!

Málaga: Uitzicht op de stad en de zee vanuit de tuinen van het Acázaba.

Córdoba: buitenkant van de Mezquita

Córdoba: puente romano, met op de achtergrond de Mezquita.

Granada: zicht vanuit het Albaicín op het Alhambra. Dit is trouwens één van mijn lievelingsplekjes. Je hebt er ook een zicht op heel Granada en op dit plein komen er veel gitano's zingen en gitaarspelen. Er heerst altijd een heel gezellige sfeer!